Κοσμική Βαρύτητα Ο Χορός των Ουράνιων Σωμάτων στο Περίοδος
- Κοσμική Βαρύτητα Ο Χορός των Ουράνιων Σωμάτων στο Περίοδος
- Τι είναι μακριά η Βαρύτητα;
- III. Η Βαρύτητα
- IV. Οι Κανονισμοί της Βαρύτητας
- V. Η Βαρυτική Ενέργεια
- VI. Βαρυτικά Κύματα
- VII. Μαύρες Τρύπες
- Το Διαστελλόμενο Σύμπαν
II. Τι είναι μακριά η Βαρύτητα;
III. Η Βαρύτητα
IV. Οι Κανονισμοί της Βαρύτητας
V. Η Βαρυτική Ενέργεια
VI. Βαρυτικά Κύματα
VII. Μαύρες Τρύπες
VIII. Το Διαστελλόμενο Σύμπαν
IX. Το μακροπρόθεσμο της βαρύτητας
Συνήθως Προβλήματα
| Ουράνια τα σώματά μας | Επιλογές |
|---|---|
| αστέρια | Εκπέμπουν θερμότητα και φως |
| Πλανήτες | Αστέρια τροχιάς |
| Φεγγάρια | Πλανήτες προκάλεσε τροχιά |
| Κομήτες | Περιφερθείτε γύρω μέσω τον ήλιο |
| Αστεροειδή | Περιφερθείτε γύρω μέσω τον ήλιο |
Τι είναι μακριά η Βαρύτητα;
Η βαρύτητα είναι μακριά η δυνατότητα που τραβάει κομμάτια με μάζα το ένα εναντίον το κάποιο άλλο. Είναι μίλια μία μέσω τις 4 θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης, κατά μήκος του πλάι τον ηλεκτρομαγνητισμό, την ισχυρή ενέργεια και την ασθενή ενέργεια. Η βαρύτητα είναι μακριά υπεύθυνη για το σχηματισμό των αστεριών, των πλανητών και των γαλαξιών, και επιπλέον είναι υπεύθυνη για τις παλίρροιες.
III. Η Βαρύτητα
Η ιστορία της βαρύτητας είναι μακριά μακρά και πολύπλοκη, που χρονολογείται μέσω τις πρώτες μέρες της ανθρώπινης σκέψης. Η παλαιότερη γνωστή πεποίθηση της βαρύτητας τοποθετημένος στα γραπτά του Έλληνα φιλοσόφου Αριστοτέλη, ο οποίος πίστευε ότι ολόκληρο κομμάτια στο σύμπαν έλκονταν μέσω τη Γη μέσω μια επιρροή που είναι γνωστό ως «βαρύτητα». Αυτή η έννοια αμφισβητήθηκε σε λίγο καιρό μέσω τον Πολωνό αστρονόμο Nicolaus Copernicus, ο οποίος συμβούλευσε ότι η Γη δεν ήταν η μέση του σύμπαντος, ωστόσο ελαφρώς ένας σε όλους τους πολλούς πλανήτες που περιφέρονται γύρω μέσω τον Ήλιο.
Η πρώτη ιατρική ιδέα της βαρύτητας αναπτύχθηκε μέσω τον Άγγλο μαθηματικό και φυτικό Ισαάκ Νεύτων, ο οποίος δημοσίευσε τους νόμους της κίνησης και της παγκόσμιας βαρύτητας το 1687. Η ιδέα του Νεύτωνα παρείχε μια μαθηματική περιγραφή της δύναμης της βαρύτητας και αντιπροσώπευε με καλή τύχη την πίεση των πλανητών και άλλων ουράνιων σωμάτων.
Τον 20ο αιώνα, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ανέπτυξε μια πληροφορίες ιδέα της βαρύτητας που είναι γνωστό ως γενική σχετικότητα, η οποία αντικατέστησε τη ιδέα του Νεύτωνα. Η γενική σχετικότητα προμήθειες μια ακριβέστερη περιγραφή της βαρύτητας και έχει χρησιμοποιηθεί για παραδεχτείτε εξηγήσει μια αλυσίδα μέσω φαινόμενα που η εικασία του Νεύτωνα απέτυχε μπορούσε παραδεχτείτε εξηγήσει, συγκρίσιμο με η κάμψη του ήλιου γύρω μέσω απέραντα κομμάτια και η ζωή μαύρων οπών.
Η μάθετε για της βαρύτητας εξακολουθεί παραδεχτείτε είναι μακριά ένας τόσο πολύ ζωηρός περιοχή μελέτης και υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα στην περίπτωση τη φύση της βαρύτητας. Ως παράδειγμα, οι φυσικοί απέτυχε γνωρίζουν ακόμη τι προκαλεί τη βαρύτητα ή γιατί είναι μακριά τόσο αδύναμη σε σύγκριση με άλλες δυνάμεις της φύσης.
Παρά τα μια ποικιλία από αναπάντητα ερωτήματα, η μάθετε για της βαρύτητας έχει οδηγήσει προκάλεσε μια βαθύτερη αναγνώριση του σύμπαντος και της θέσης μας σε αυτό. Η βαρύτητα είναι μακριά μια μέσω τις θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης και ερμηνεύει ζωτικό ρόλο στη διαμόρφωση του σύμπαντος συγκρίσιμο με το όλοι ξέρουμε.
IV. Οι Κανονισμοί της Βαρύτητας
Οι κανόνες της βαρύτητας περιγράφουν τη ραντεβού μεταξύ της βαρυτικής δύναμης και των μαζών δύο πραγμάτων και την απόσταση μεταξύ τους. Ο υψηλός κανονισμός της βαρύτητας λέει ότι η βαρυτική ενέργεια μεταξύ δύο πραγμάτων είναι μακριά ευθέως ανάλογη με το γινόμενο των μαζών τους και αντιστρόφως ανάλογη με το τετρ. της απόστασης μεταξύ τους. Αυτό πρόκειται να παραδεχτείτε εκφραστεί αριθμητική ως:
F = Gm1m2/r^2
κατά τη διάρκεια του οποίου F είναι μακριά η βαρυτική ενέργεια, G είναι μακριά η συχνά βαρύτητας, m1 και m2 είναι μακριά οι εκατοντάδες των δύο πραγμάτων και r το κενό μεταξύ τους.
Ο δεύτερος κανονισμός της βαρύτητας λέει ότι η ώθηση από 1 αντικειμένου εξαιτίας της βαρυτικής δύναμης είναι μακριά ευθέως ανάλογη με τη βαρυτική ενέργεια και αντιστρόφως ανάλογη με τη μάζα του αντικειμένου. Αυτό πρόκειται να παραδεχτείτε εκφραστεί αριθμητική ως:
a = F/m
κατά τη διάρκεια του οποίου a είναι μακριά η ώθηση του αντικειμένου, F είναι μακριά η βαρυτική ενέργεια και m είναι μακριά η μάζα του αντικειμένου.
Ο τρίτος κανονισμός της βαρύτητας λέει ότι για κάθε κίνηση μπορεί να υπάρχει μια ίση και αντίθετη απόκριση. Που σημαίνει ότι όταν ένα θέμα ασκεί βαρυτική ενέργεια σε τουλάχιστον ένα κάποιο άλλο θέμα, το δεύτερο θέμα ασκεί ίση και αντίθετη ενέργεια στο πρώτο θέμα.
Οι κανόνες της βαρύτητας είναι μακριά μερικοί μέσω τους πιο θεμελιώδεις νόμους της φυσικής. Διέπουν την πίεση όλων των πραγμάτων στο σύμπαν, μέσω τα μικρότερα υποατομικά συντρίμμια μέχρι τα μεγαλύτερα αστέρια και γαλαξίες.
V. Η Βαρυτική Ενέργεια
Η βαρυτική ενέργεια είναι μακριά η δυνατότητα έλξης μεταξύ οποιωνδήποτε δύο πραγμάτων με μάζα. Είναι μίλια μια πρωτεύων ενέργεια της φύσης, κατά μήκος του πλάι την ηλεκτρομαγνητική ενέργεια, την ισχυρή πυρηνική ενέργεια και την ασθενή πυρηνική ενέργεια. Η βαρυτική ενέργεια είναι μακριά η πιο αδύναμη μέσω τις 4 θεμελιώδεις δυνάμεις, ωστόσο είναι μακριά και η πιο μεγάλης εμβέλειας.
Η βαρυτική ενέργεια μεταξύ δύο πραγμάτων είναι μακριά ευθέως ανάλογη με το γινόμενο των μαζών τους και αντιστρόφως ανάλογη με το τετρ. της απόστασης μεταξύ τους. Που σημαίνει ότι η βαρυτική ενέργεια μεταξύ δύο πραγμάτων είναι μακριά μεγαλύτερη όταν είναι μακριά πιο κοντά σε μεταξύ τους και μικρότερη όταν είναι μακριά πιο πολύ δρόμο.
Η βαρυτική ενέργεια είναι μακριά υπεύθυνη για το σχηματισμό άστρων, πλανητών και άλλων αστρονομικών πραγμάτων. Είναι συνήθως υπεύθυνο για τις παλίρροιες στη Γη.
VI. Βαρυτικά Κύματα
Τα βαρυτικά κύματα είναι μακριά κυματισμοί στον ιστό του χωροχρόνου που προκαλούνται μέσω την ώθηση μεγάλων πραγμάτων. Προβλέφθηκαν μέσω τον Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1915 που προκύπτει από της γενικής θεωρίας της σχετικότητας. Τα βαρυτικά κύματα αυτό μπορεί να είναι πολύ αδύναμα και είναι ανιχνεύσιμα απλά όταν παράγονται μέσω τόσο πολύ μεγάλα κομμάτια, συγκρίσιμο με μαύρες τρύπες ή αστέρια νετρονίων.
Τα βαρυτικά κύματα εντοπίστηκαν για πρώτη φορά το 2015 μέσω το Παρατηρητήριο Βαρυτικών Κυμάτων Συμβολόμετρου Λέιζερ (LIGO). Η ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων μετατράπηκε σε μια σημαντική ιατρική μάθηση και έδειξε τη γενική ιδέα της σχετικότητας του Αϊνστάιν. Τα βαρυτικά κύματα έχουν επιπλέον χρησιμοποιηθεί για τη μάθετε για του σύμπαντος και έχουν δίνει νέες έννοιες για την εξέλιξη των μαύρων οπών και των άστρων νετρονίων.
VII. Μαύρες Τρύπες
Μια μαύρη κοίλο είναι μακριά ένας χώρος του χωροχρόνου κατά τη διάρκεια του οποίου η βαρύτητα είναι μακριά τόσο ισχυρή που τίποτα, ούτε καν το φως του ήλιου, απέτυχε πρόκειται να παραδεχτείτε διαφύγει. Η ιδέα της γενικής σχετικότητας προβλέπει ότι μια μαύρη κοίλο διαμορφώνεται όταν ένα τεράστιο σούπερ σταρ καταρρέει μέσω τη δική του βαρύτητα. Ο ορίζοντας γεγονότων είναι το περιορίζω της περιοχής του χωροχρόνου κατά τη διάρκεια του οποίου η βαρύτητα είναι μακριά τόσο ισχυρή που τίποτα, ούτε καν το φως του ήλιου, απέτυχε πρόκειται να παραδεχτείτε διαφύγει.
Οι μαύρες τρύπες είναι μεταξύ των πιο υπερβολικός κομμάτια στο σύμπαν. Είναι μίλια τόσο πυκνά που η μάζα τους συγκεντρώνεται προκάλεσε μια μικροσκοπική σπίτι του διαστήματος. Αυτό τα κάνει τόσο πολύ μικρά, ωστόσο τόσο πολύ ογκώδη. Το βαρυτικό κουτί μιας μαύρης τρύπας είναι μακριά τόσο σταθερό που πρόκειται να παραδεχτείτε παραμορφώσει τον χωροχρόνο. Που σημαίνει ότι η απόσταση και ο χρόνος παραμορφώνονται γύρω μέσω μια μαύρη κοίλο.
Οι μαύρες τρύπες δεν φαίνεται να είναι να εντελώς μαύρες. Εκπέμπουν μια αμυδρή λάμψη ακτινοβολίας που είναι γνωστό ως ακτινοβολία Hawking. Αυτή η ακτινοβολία προκαλείται μέσω την αλληλεπίδραση των κβαντικών πεδίων με τον ορίζοντα γεγονότων της μαύρης τρύπας.
Οι μαύρες τρύπες αυτό είναι ένα ενδιαφέρον και μυστηριώδες θέμα. Είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο υπερβολικός κομμάτια στο σύμπαν και δεν φαίνεται να είναι αλλά σε εντελώς κατανοητά.
Το Διαστελλόμενο Σύμπαν
Το σύμπαν διαστέλλεται και αυτός ή αυτή η διαστολή επιταχύνεται. Που σημαίνει ότι το κενό έναν αριθμό από τα γαλαξιών θα αυξηθεί με τα χρόνια. Η διαστολή του σύμπαντος θεωρείται ότι προκαλείται μέσω τη σκοτεινή δύναμη, μια μυστηριώδη ενέργεια που απομακρύνει τους γαλαξίες.
Η διαστολή του σύμπαντος έχει μια αλυσίδα μέσω επίδραση. Πρώτον, υπονοεί ότι το σύμπαν μετατράπηκε σε όλο και μεγαλύτερο. Δεύτερον, υπονοεί ότι το σύμπαν είναι μακριά πολύ λιγότερο πυκνό μέσω ό,τι μετατράπηκε σε παλιά. Τρίτον, υπονοεί ότι το σύμπαν μπορείς φτάσει στο τέλος προκάλεσε ένα μέρος κατά τη διάρκεια του οποίου απέτυχε διαστέλλεται πλέον και μπορείς αρχίσει παραδεχτείτε συστέλλεται.
Η διαστολή του σύμπαντος αυτό είναι ένα ενδιαφέρον και σημαντικό φαινόμενο που εξακολουθεί παραδεχτείτε μελετάται μέσω τους επιστήμονες. Είναι αναμφίβολα ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στη φυσική και μας υποστηρίζει παραδεχτείτε κατανοήσουμε τη φύση του σύμπαντος.
Το μακροπρόθεσμο της βαρύτητας αυτό είναι ένα ευρύτατο κουτί μελέτης. Υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα στην περίπτωση το πώς λειτουργεί πραγματικά η βαρύτητα και ο τρόπος αφορά άλλες δυνάμεις στο σύμπαν. Μερικές μέσω τις πιο πιεστικές ερωτήσεις περιέχουν:
* Ποια είναι μακριά η θεμέλιο της βαρύτητας;
* Είναι μίλια η βαρύτητα η μόνη πρωτεύων ενέργεια;
* Ποια είναι μακριά η σύνδεση της βαρύτητας με την κβαντομηχανική;
* Πώς λειτουργεί πραγματικά η βαρύτητα στις μικρότερες κλίμακες;
* Πώς επηρεάζει η βαρύτητα τη διαστολή του σύμπαντος;
Εκείνα είναι μακριά έναν αριθμό από απλά μέσω τα ερωτήματα στα οποία προσπαθούν παραδεχτείτε απαντήσουν οι φυσικοί. Καθώς η κατανόησή μας για τη βαρύτητα θα αυξηθεί, μπορείς καταλάβουμε καλύτερα το σύμπαν γύρω μας.
Ε1: Τι είναι μακριά η βαρύτητα;
A1: Η βαρύτητα είναι μακριά η δυνατότητα που τραβάει κομμάτια μεταξύ τους. Είναι μίλια μία μέσω τις 4 θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης, κατά μήκος του πλάι τον ηλεκτρομαγνητισμό, την ισχυρή ενέργεια και την ασθενή ενέργεια.
Ε2: Πώς λειτουργεί πραγματικά η βαρύτητα;
A2: Η βαρύτητα προκαλείται μέσω την καμπυλότητα του χωροχρόνου. Όσο πιο μαζικό αυτό είναι ένα θέμα, ότι μάλλον περισσότερο καμπυλώνει τον χωροχρόνο και τόσο ισχυρότερη είναι μακριά η βαρυτική του αξιοθέατο.
Ε3: Ποιες είναι μακριά οι συνέπειες της βαρύτητας;
A3: Η βαρύτητα είναι μακριά υπεύθυνη για το σχηματισμό αστεριών, πλανητών και γαλαξιών. Επιπλέον, βοηθά στη διατήρηση τα κομμάτια προκάλεσε τροχιά το ένα παντού στο κάποιο άλλο και είναι η δυνατότητα που προκαλεί την μειονέκτημα των πραγμάτων στο δάπεδο.
